ترک اعتياد هروئين

هروئين چيست
يکي از انواع افيون هايي است که از گياه خشخاش به دست مي آيد که به رنگ سفيد مايل به خاکستري ، زرد ، يا حتي قهوه اي يافت مي شود . که مصرف اين مواد هميشه خطر مسموميت و مرگ براي مصرف کنندگان دارد و به شکل تزريق وريدي ، عظلاني ، تدخين ، استنشاقي نيز مصرف مي شود .
عوارض اعتياد و تاثيرات مصرف هروئين :
آن گونه كه تاريخ و پنل مصرف مواد مخدر در جهان نشان ميدهد ، يكي از قويترين مواد مخدر كه توانست در تخريب و ويراني شهر وجودي انسان و گسترش پديده اعتياد در سطحي وسيع عمل كند هرويين است.
هروئين يک داروي خطرناک و غيرقانوني است که پتانسيل بالاي اعتياد دارد.
هروئين به خانواده داروهاي شبهافيوني (اوپيوئيدها) تعلق دارد. اين خانواده دارويي شامل داروهاي مانند مرفين و کدئين است، که مشتقات طبيعي ترياک محسوب ميشوند؛ و نيز شبهافيونيهاي “صناعي” از جمله شامل دمرول و متادون که به طور شيميايي ساخته ميشوند. هروئين يک شبهافيوني “نيمهصناعي” است؛ هروئين با پردازش شيميايي از مرفين ساخته ميشود و داراي اثر قدرتمندتر و فوريتري از آن است. هروئين در مغز به مرفين تبديل ميشود.
هنگامي که هروئين براي اولين بار در انتهاي قرن نوزدهم عرضه شد، به عنوان يک مسکن و مهارکننده سرفه تبليغ مي شد.
در اواخر قرن نوزدهم مصرف ترياک در اروپا به شكل گستردهاي رواج يافته بود و مردم براي درمان بسياري از بيماريها مانند وبا كه ناشي از آلودگي محيط زيست آن موقع اروپا بود به مصرف ترياك روي ميآوردند و پس از مدتي به مصرف آن اعتياد پيدا ميكردند. پزشكان آن زمان در اروپا به دنبال دارويي بودند تا بتواند در ترک و درمان اعتياد به ترياك مؤثر باشد . ظاهراً براي اولين بار داروسازي باير آلمان در سال 1896 از تركيب انيدريد استيك و مرفين خالص دارويي را ساخت كه هرويين ناميده شد.
نام هرويين از واژه يوناني هيروHiro به معني قهرمان گرفته شده است . در اين فرايند از يك كيلوگرم مرفين حدود 900 گرم هروئين به دست ميآمد كه به آن دي استيل مرفين نيزگفته ميشود. هرويين براي اولين بار به عنوان داروي ترک اعتياد به ترياك پا به عرصه وجود گذاشت . پزشكان آن زمان نميدانستند كه چه اشتباه بزرگي را مرتكب شدهاند و چه ماده خطرناكي را به عنوان دارو به بازار عرضه كردهاند. تصور پزشكان بر اين بود كه كه با مصرف هروئين و جايگزيني آن با ترياك ميتوان کمکي به ترک ترياك را درمان كرد و سپس مصرف هروئين را ميتوان به راحتي قطع كرد اما مصرف كنندگان ترياك با مصرف هروئين از چاله در ميآمدند و به چاهي عميق ميافتادند كه بيرون آمدن از آن به مراتب سخت تر بود و اين آغازي بود براي ظهور گسترده ترين و مخربترين نوع اعتياد كه در جاي جاي كره خاكي قرباني گرفته و ميگيرد و شعلههاي ويرانگر آن هنوز زبانه ميكشد.
اين وضعيت يعني تجويز هرويين توسط پزشكان براي ترک اعتياد تا اواخر قرن بيستم ادامه داشت تا جايي كه در دهه 1960 ميلادي پزشكان شهر لندن بيش از 500 كيلوگرم هرويين به بيماران خود تجويز كردند.
در اواخر قرن بيستم با مشخص شدن عوارض ناشي از مصرف هروئين و نه تنها ناكارآمدي آن بلكه تخريب وحشتناك آن ، تجويز آن براي ترک كنار گذاشته شد اما ديگر دير شده بود و هروئين به عنوان يك ماده مخدر قوي و ويرانگر به همه جا رسوخ كرده بود. اكنون بعد از گذشت سالها هنوز هم در فرهنگ عاميانه اعتياد و ترک مواد مخدر از زبان مصرف كنندگان هروئين شنيده ميشود كه ما براي به ترياک مصرف كرديم ، به ما گفتند اگر چند روزي هروئين مصرف كنيد راحت تر ميتوانيد اعتيادتان را ترک كنيد.
● هروئين به چه شکلي است؟
هروئين در شکل خالص به صورتي پودر بلوري سفيد و تلخمزهاي است که در آب حل ميشود. هنگامي که هروئين در خيابان فروخته ميشود، بسته به فرآيند توليد و اينکه چه موادي به آن اضافه شده باشد، رنگ و قوام متفاوتي پيدا ميکند.
هروئين خياباني ممکن است به شکل پودري سفيد، يک ماده قهوهاي دانهدانه يا يک صمغ تيره چسبنده قهوهاي تيره باشد. خلوص هروئين خياباني از بستهاي به بستهاي ديگر متفاوت است، و ممکن است از دو تا ۹۸ درصد متفاوت باشد.
برخي افزودنيها مانند شکر، نشاسته يا شير خشک براي افزايش وزن جنس هنگام خردهفروشي به کار ميروند و ساير داروها ممکن است براي افزايش اثرات هروئين به آن افزوده شوند.
هرويينهايي كه در حال حاضر در بازار قاچاق كشور ما وجود دارند ، طي آزمايشهاي به عمل آمده مشخص شده است كه بيش از 90 درصد تركيبات آن تركيبي عجيب و غريب از انواع قرصهاي روان گردان شامل خواب آور، ضد افسردگي ، آرامبخش و غيره است و كمتر از 10 درصد آن هرويين خالص است. اين نوع هرويين باعث چرت شديد ميشود و مصرف كننده آن پس از مصرف در وضعيتي قرار ميگيرد كه مشاعر آن تقريباً از كار ميافتد در حاليكه تخريب هروئين خالص در اين حد و اندازه نيست.
هروئين چگونه استفاده ميشود؟
رايجترين راههاي مصرف هروئين شروع اينها هستند:
ـ تزريق به داخل وريد، يا به داخل عضله يا زير پوست.
ـ بالا کشيدن از راه بيني. در اين روش گرد هروئين از راه مجاري بيني استنشاق ميشود.
ـ استنشاق يا دودکردن -در اين روش هروئين را روري يک زرورق آلومينيومي حرارت ميدهند و بعد دود و بخار حاصل را با يک لوله استنشاق ميکنند.
معتادان به هروئين ممکن است روش تزريق را انتخاب کنند، زيرا اين روش بيشترين و فوريترين اثر را با کمترين مقدار دارو ايجاد ميکند. افرادي که به هروئين وابسته هستند، ممکن است دو تا چهار بار در روز آن را تزريق کنند. هنگامي که هروئين با خلوص بالا در دست است يا در مورد مصرفکنندگان گاهگاهي که ترجيح ميدهند، تزريق انجام ندهند، با احتمال بيشتر هروئين با بالاکشيدن از راه بيني يا دود کردن مصرف ميشود.
نشئگي هرويين در مقايسه با ترياك از دوام ، ماندگاري و طول عمر كمتري برخوردار است . مصرف كنندگان هرويين تنها چند دقيقه و حتي در روش تزريق پس از چند ثانيه به اوج نشئگي ميرسند اما باگذشت يكي دوساعت دوباره سطح نشئگي پايين ميآيد و مصرف كننده خمار ميشود و بايد دوباره مصرف كند به همين دليل مصرف كنندگان هرويين عمدتاً از ادامه روند زندگي عادي عاجز هستند و تمامي وقت خود را صرف تهيه و مصرف هرويين ميكنندو زندگي آنها به سرعت از هم مي پاشد و سر از بيغولهها در ميآورند در حاليكه مصرف كنندگان ترياك به دليل بالا بودن مدت ماندگاري و دوام نشئگي آن قادر هستند در طول شبانه روز به زندگي و امورات خود رسيدگي كنندو مشكلات آنها به هيچ وجه قابل مقايسه با مصرف كنندگان هرويين نيست.
مصرف هروئين چه احساسي ايچاد مي کند؟تاثيري که هروئين يا هر داروي روانگردان غيرمجاز ديگر در فرد ايجاد ميکند. بسته به عوامل مختلفي دارد، از جمله:
ـ سن فرد.
ـ مقدار ماده مصرفي و تناوب مصرف آن.
ـ روشي که فرد دارو را مصرف ميکنند.
ـ محيطي که در آن هستيد.
اين که آيا فرد دچار بيماري جسمي يا رواني قبلي هست يا نه.
اينکه فرد الکل يا ساير داروهاي غيرمجاز يا مجاز را مصرف کرده باشد.
هنگامي که هروئين به داخل وريد تزريق ميشود، باعث اوجگيري حالتي از سرشوخي ميشود. اين اثر پس از هفت تا هشت ثانيه احساس ميشود، و از ۴۵ ثانيه تا چند دقيقه به طول ميانجامد. اين اثر در صورتي که هروئين از بيني بالا کشيده شود يا دود شود، اينقدر شديد نيست.
به دنبال اين سرخوشي شديد اوليه، دورهاي از تسکين و آرامش به دنبال ميآيد که ممکن است تا يکساعت به طول انجامد. هنگامي که هروئين زيرپوست يا داخل عضله تزريق ميشود، اين اثر با آهستگي بيشتر در طول پنج تا هشت دقيقه رخ ميدهد.
کساني که به تازگي مصرف هروئين را آغاز کردهاند، ممکن است دچار تهوع و استفراغ شوند.
اثرات مطلوبي که مصرفکننده به دنبال آنهاست شامل جدايي از درد جسمي و عاطفي و احساس خوشي است. ساير اثرات شامل کندشدن تنفس، تنگشدن مردمکها، خارش و عرق کردن. مصرف مرتب هروئين به يبوست، از دست دادن ميل جنسي، و متوقفشدن يا نامنظمشدن چرخه قاعدگي.
مصرف هروئين باعث تغييراتي در خلق و رفتار ميشود. افرادي که به هروئين وابسته هستند، ممکن است بعد از مصرف هروئين سربهراه و مطيع شوند، و در حين دوره دوري از هروئين تحريکپذير و پرخاشگر ميشوند.
مضافا اينکه پس از مدتي، مصرف هروئين به جز رفع احتياج، اثر ديگري ندارد و مکانيسم وابستگي، ريتم تزريق و مقدار مصرف را رفته رفته افزايش ميدهد و زوال و نابودي فرد را سرعت ميبخشد.
ظاهراً تأثير هرويين بر روي گيرندههاي مرفين بدن به گونهاي است كه خيلي سريع جذب آنها مي شود و همينطور اثر تخريبي آن روي سيستم توليدكننده مواد شبه افيوني جسم و سيستم ضد درد ، بيشتر و سريعتر از ساير مواد مخدر است و در مدت كوتاهي اين سيستم را در جسم انسان از كار مياندازد و مصرف كننده آن خيلي زود به مصرف آن اعتياد پيدا مي كند
علائم کمبود هروئين در (ترک هروئين) چيست؟
هروئين از مورفين مستبدتر است و کمبود آن زودتر احساس مي شود. به طوريکه معتاد را مجبور ميسازد در فواصل زماني مشخص ( 3 تا 5 ساعت براي هروئين و 8 تا 12 ساعت براي ترياک) از اين ماده استفاده کند، تا اضطراب غيرقابل تحمل ناشي از کمبود را از بين ببرد.
تقريبا 12 ساعت بعد از آخرين مصرف، معتاد خود را بدحال حس ميکند، احساس ضعفي به او دست داده و خميازه ميکشد، ميلرزد و عرق ميکند، از بيني و چشمهايش ترشحات زيادي خارج ميشود. اين علائم توام با حالت آشفتگي به مدت چند ساعت ادامه يافته و پس از آن معتاد به خوابي ناآرام فرو ميرود. در موقع بيداري يعني 18 تا 24 ساعت بعد از آخرين تزريق فرد معتاد وارد عمق جهنم زندگيش ميشود. خميازه ها آنچنان شديد مي گردد که ميتوانند فکهايش را از هم جدا سازند. ترشحات بيني همچنان ادامه مييابد، موهاي بدن سيخ ميشود و انقباضات شديدي در معده و رودهها پديد ميآيد، که باعث ايجاد اسهال و استفراغ شديد ميشود.
حدود 36 ساعت بعد از آخرين تزريق، معتاد خود را با پتوهاي متعدد ميپوشاند. زيرا بدنش به شدت ميلرزد و پاهايش بياختياد دچار لرزشهاي شديدي مي گردد. به طوري که قادر به خوابيدن نيست، بلند ميشود، راه ميرود، روي زمين دراز ميکشد و فرياد ميزند.
ريزش ترشحات از بيني همچنان ادامه مييابد و سرعت و ميزان آن بسيار زياد است، فقط تعريق او باعث خيس شدن دائم لباسها و رختخوابش ميشود.
در اين مرحله ضعف جسماني به حدي است که فرد قادر به بلند کردن سر از روي بالش نميباشد و گاهي متخصصان از بيم جان بيمار به هراس ميافتد و مقداري هروئين به وي تزريق ميکنند. تزريق مقدار کمي هروئين تقريبا تمام علائم را به سرعت از بين ميبرد.
هنگامي که وابستگي به هروئين تثبيت شد، متوقف کردن مصرف آن ممکن است بسيار مشکل باشد. افرادي که براي مدت طولاني از هروئين استفاده کردهاند، ممکن است اظهار کنند که ديگر از از اين دارو لذتي نميبرند. آنها تنها براي اجتنناب از علائم ترک اعتياد و کنترل تمناي شديد براي دارو به مصرف هروئين ادامه ميدهند.
اولين نوبت مصرف هروئين باعث ايجاد احساس تهوع و يا استفراغ مي شود ولي به تدريج با مصرف بيشتر اين عوارض از بين مي روند ، مصرف ميزان زياد هروئين باعث بروزبي حسي شديد ، کما ، اختلالات تنفسي مي شود ،عوارض فيزيکي ناشي از مصرف بلند مدت هروئين به ندرت خطرناک مي شود برخي از عوارض عبارتند از : يبوست مزمن ، بروز اختلال و بي نظمي در عادات ماهانه زنان ، ذات الريه ، کاهش مقاومت در برابر عفونت ها ، تنگ شدن مردمک ها ، خارش و عرق کردن ، از دست دادن ميل جنسي و بيماريهاي مختلف مي باشد . و لازم به ذکر است که مصرف طولاني مدت اين مواد طي بررسهاي پزشکي نشان داده که به مرور تغييراتي در نحوه عملکرد مغز ي ايجاد مي کند و زندگي افراد مصرف کننده را به خطر مي اندازد .